+48 665 312 958
fundacja@atalaya.pl

Blog

12 pierwszych miesięcy

W wieku dwunastu miesięcy mój syn potrafił już chodzić, momentami nawet radośnie biegał, choć nierzadko kończyło się to horyzontalnym kontaktem z podłożem. Z uśmiechem jednak szybko podnosił się, by dalej biec i odkrywać świat. Jeszcze niewiele mówił, choć było widać, że chciałby przekazać bardzo dużo.

Patrząc na pierwszy rok fundacji, nie mogę uniknąć kilku analogii. Był to z pewnością rok wszelakiej nauki, począwszy od uczenia się chodzenia (co w świecie trzeciego sektora nie było i wciąż nie jest rzeczą dla mnie łatwą), pisania (między innymi wniosków, o czym jeszcze później), mówienia i komunikowania światu swoich pomysłów, a także budowania tożsamości organizacji i rozwoju zespołu.

Po pierwszym, bardzo szybkim sukcesie, jakim było otrzymanie dofinansowania tuż po założeniu fundacji na „Coaching dla liderów NGO”, wstąpiła we mnie wiara w konkursy i wszelkie inne granty, które organizacja pozarządowa może otrzymać na swoje projekty. I tak w ciągu kilku miesięcy powstało kilkanaście projektów edukacyjno-rozwojowych, adresowanych do niemal wszystkich grup wiekowych. I wtedy pojawiły się pierwsze, takie bardziej strome, schody. Szybko okazało się, że dzielnica Śródmieście, która projekt coachingowy obdarzyła zaufaniem, jest raczej wyjątkiem na mapie grantodawców, niż normą. Czyż nie jest to bowiem nieekonomiczne, by obejmować wsparciem zaledwie 14 osób w cyklu 6 spotkań trwających po 3-4 godziny? Zacytuję tu jedno pytanie osoby z organizacji pozarządowej, która z prawdziwą troską i szczerymi intencjami podczas jednego z warsztatów, starała się znaleźć wyjście dla naszej, coraz trudniejszej sytuacji rosnącego pliku projektów odrzuconych: „A może byście zrobiły tak, aby na każde spotkanie coachingu mogły przychodzić inne osoby? Wtedy zamiast 14 osób, objęłybyście 84, a to już dużo.”

To był ten moment: horyzontalnego kontaktu z podłożem. Metaforycznego rzecz jasna. Zobaczyłam, jak wypracowywany z zespołem przez wiele godzin kontrakt poprzez wartości, staje teraz przede mną i swoim rozsądnym palcem pokazuje jeden z większych napisów: „poczucie sensu”. Pomyślałam wtedy, że można rzecz jasna robić 2-godzinne i na tym kończyć pracę np. nad profilaktyką alkoholową. Że grupy mogą liczyć po 25-30 osób na takich warsztatach. I – że my tego robić nie chcemy.

Ten rok, mimo kilku stromych schodów, obfitował w wiele wspaniałych, inspirujących i odważnych wydarzeń, a także udanej i pełnej ciepła współpracy.

Z radością zrealizowaliśmy Małą Akademię Innowacji, wdrażając naukę bez przymusu i komunikację opartą o porozumienie bez przemocy, przy jednoczesnym rozwijaniu zainteresowań kosmosem, eksperymentami i nowymi technologiami. Dużym sukcesem okazał się czterodniowy, wyjazdowy projekt „Wola na wakacje” dla dzieci z Ośrodka Wsparcia Dziecka i Rodziny „Koło”, podczas którego dzieci miały okazję doświadczyć edukacji wolnościowej i całkowicie się w niej odnaleźć, niczym ryby w wodzie. I my też jak te ryby.

Kontynuujemy upowszechnianie takiego podejścia w kolejnych, trwających obecnie projektach, a spotykając, pracując i rozmawiając z naszymi uczestnikami, wiara w to, że to co robimy i jak to robimy ma sens – z dnia na dzień umacnia się. Na rok 2016 planujemy ważne projekty w obszarze edukacji demokratycznej (dla dzieci) oraz w obszarze wzmacniania kompetencji pracy z grupą, facylitacji i coachingu (dla dorosłych).
Mam dużo szczęścia mogąc pracować w tak wspaniałym zespole, wspólnie tworzyć inspirujące projekty, podejmować współpracę z cudownymi ludźmi wokół i każdego dnia czuć, że kocham to, co robię.

Dlatego:
bardzo dziękuję całemu zespołowi: Ani Brymorze, Marzenie Stopie, Paulinie Jędrzejewskiej i Paulinie Kamienieckiej za zaangażowanie, mnóstwo energii i pomysłów, optymizm i wytrwałość, naszym wolontariuszkom Oli Będziak, Magdzie Kowalczyk i Oli Potockiej za całe okazane wsparcie i pomoc, trenerom, z którymi tworzyliśmy i tworzymy nasze projekty: Piotrowi Mazurowi, Magdzie Duszak, Agacie Wiatrowskiej, Ani Łobodzie, Vesnie Lorenc, Oli Pronobis, Monice Cysarz, a na pokładzie witamy nowe wolontariuszki: Paulinę Kapral i Natalię Jakubczyk.

Dziękuję naszym partnerom w działaniach (zarówno zrealizowanych, trwających, jak i oczekujących): Bibliotekom Dzielnicy Ochota: „Przystanek Książka” i „Przy Baleya”, Ośrodkowi Wsparcia Dziecka i Rodziny “Koło”, Fundacji CultureShock, Uniwersytetowi Warszawskiemu, firmom Horse Sense i Clever Software, Niepublicznej Szkole Edulab oraz naszym międzynarodowym partnerom: Transforma, Ljudska Univerza Radovljica Lur, Civil Centrum Közhasznú Alapítvány.

Dziękuję przyjaciołom i znajomym, którzy wspólnie przeżywają z nami całą tę przygodę, a także mojemu partnerowi za nieustające wsparcie i synowi – między innymi za dzisiejszą analogię ;-), ale i motywację do podejmowania odważnych, edukacyjnych decyzji.

Rok ten kończymy z radością, optymistycznie patrząc na kolejny, rozpoczynający się i dalsze wyzwania – pora przesiąść się na rower biegowy, pewnie już stawiać kroki, dalej z uśmiechem podnosić się po upadkach i znacznie wyraźniej i częściej już mówić. 😉 I pozostać sobą.

Anna Ejme

MAIMAIcoaching grupowy ngoWP_20150519_16_40_36_Pro

7 grzechów edukacji wg Petera Graya

grzech_1_strona 450x310

Pierwszy grzech wg Graya, który jest podstawą wszystkich kolejnych: „Ograniczanie wolności bez uzasadnionego powodu i odpowiedniej procedury”.

grzech 2 450x310

„Hamowanie rozwoju osobistej odpowiedzialności i samodzielności”.

grzech 3 strona 450x310

 „Osłabianie wewnętrznej motywacji. Zamiana uczenia się w pracę”. Tradycyjne szkoły tłumaczą dzieciom „zanim będziecie mogli się bawić musicie ciężko pracować”. Jeśli ktoś nas do czegoś zmusza będzie to dla nas praca i źródło lęku. 

grzech 4 450x310

„Ocenianie uczniów w sposób, który wywołuje wstyd, pychę lub cynizm i skłania do oszukiwania”.
– „Jak tam w szkole?”
– „Dobrze”
– „Dostałaś jakieś oceny?”
– „6 z plastyki, 6 z czytnia….”
– „A z listu co dostałaś?”
– „4”
– „A dlaczego tylko 4?” […]
Obecny system oparty jest na ciągłym testowaniu, ocenianiu i klasyfikowaniu dzieci wedle wyników co w zamyśle ma podwyższać ich motywację. Wywołuje się w nich jednak poczucie wstydu jeśli nie radzą sobie tak dobrze, jak rówieśnicy albo dumy, gdy radzą sobie lepiej.

grzech 5 strona 450x310

„Niszczenie ducha współpracy”.
Przytaczając słynne wystąpienie Kena Robinsona: „They’ve spent ten years at school being told there’s one answer it’s at the back and don’t look. And don’t copy because that’s cheating. Outside school that’s called collaboration but not inside schools…you have to recognise that most great learning happens in groups, that collaboration is the stuff of growth.”

grzech 6 strona 450x310

„Blokowanie krytycznego myślenia”. Uczniowie szybko się orientują, że ich zadaniem jest zdobywanie dobrych ocen na testach, a krytyczne myślenie tylko w tym przeszkadza. Potrzebna jest swoboda do wyrażenia własnych myśli i zadawania pytań. Kolejnym hamulcem krytycznego myślenia jest lęk, który skłania do porzucenia kreatywności i podążania wydeptanymi ścieżkami.

grzech 7 strona 450x310

„Niwelowanie różnorodności” – Szkoła ze swoim standardowym programem nauczania zapomina, że w prawdziwym świecie ceni się różnorodność osobowości i wiedzy. Może chcielibyście do tej listy coś dodać? Z jakimi grzechami w systemie edukacji spotykacie się na co dzień?

Nauka bez przymusu – przeczytaj wywiad z nami

Wywiad Klary Sołtan-Kościeleckiej, dziennikarki portalu ngo.pl z Anną Ejme i Anną Brymorą

„Wspólnym mianownikiem naszych projektów jest to, że stawiamy na innowacyjną edukację. Prowadzimy edukację aktywną, bez siedzenia w ławkach. Stawiamy nie tylko na rozwój poznawczy, ale także na społeczny i emocjonalny. Z dziećmi zawieramy kontrakt, nie muszą uczestniczyć w proponowanych przez nas zajęciach, jeśli nie chcą. Mogą zająć się tym, co je interesuje.” Fundacja Atalaya działa od ośmiu miesięcy, jednak jej dorobek już teraz jest imponujący, a plany – kreślone bardzo ambitnie.

Misją, jaka przyświeca prowadzącym organizację, jest upowszechnianie różnych form innowacyjnej edukacji i odpowiedzialność za własny rozwój. Fundacja wspiera też ideę edukacji demokratycznej. Okazuje się, że nauka i przymus nie muszą być nierozłączną parą.

Wiatr w żagle

Atalaya powstała w odpowiedzi na potrzebę kontynuowania działań, jakie podjął zespół Stowarzyszenia na rzecz Innowacyjnej Edukacji „Ineida”, tworząc przez ostatnie 2,5 roku projekt „Gra w klasy: rozwój bez granic”, poświęcony opracowaniu innowacyjnych programów nauczania.

Prezeska Fundacji Anna Ejme, oprócz działalności w Ineidzie prowadziła także swoją własną firmę szkoleniowo-coachingową. W zeszłym roku, po zakończeniu projektu „Gra w klasy”, zdecydowała się postawić na działalność społeczną i założyła fundację. Przez te kilka miesięcy, które minęły od rejestracji nowego podmiotu, zespół Atalaya zdążył złożyć już 15 projektów. Na 30 procent z nich udało się pozyskać finansowanie, część wciąż czeka na rozstrzygnięcie.

Anna uważa, że do sukcesu droga jeszcze daleka: „Mam wrażenie, że w konkursach grantowych wciąż przyjmowane jest założenie, że działania powinny trafiać do bardzo szerokiej grupy osób. Tymczasem to co my robimy, siłą rzeczy, nie jest prowadzone na szeroką skalę. Trudno nam objąć działaniami kilkuset czy kilkudziesięciu beneficjentów. Stawiamy na jakość, nie na ilość”.

Dziewczyny z Atalayi nie tracą jednak nadziei na realizację napisanych już, a na razie nieprzyjętych do finansowania, projektów. Nastawiają się na ciężką pracę, uważają, że przynajmniej przez najbliższy rok właśnie to będzie kluczem do późniejszego sukcesu. Uczą się, podnoszą swoje kompetencje związane z zarządzaniem organizacją, pracują nad dywersyfikacją źródeł przychodów, które mają pochodzić nie tylko z grantów, ale także działalności odpłatnej. Wszystko po to, aby rozwijać misję Atalayi, o którą – jak twierdzi Anna Ejme – warto zawalczyć.

Edukacja demokratyczna

Czym jest idea edukacji demokratycznej, którą mocno wspiera Atalaya? „Obecne szkoły są już nieefektywne. Podczas naszych zajęć, gdy pytamy dzieci o emocje kojarzone ze szkołą, uzyskujemy coraz częściej odpowiedzi nie pozostawiające żadnych wątpliwości: nuda i beznadzieja. To smutne. Z drugiej strony, coraz więcej mówi się, że szkoły muszą się zmienić. Jest mała szansa na to, aby stało się to odgórnie, ale oddolnie, choćby z inicjatywy rodziców, powstają już alternatywne formy edukacji. W Warszawie szkoły demokratyczne działają m.in. na Ursynowie i Bielanach, niedługo zaczną działać także na Białołęce i w Wilanowie – zapowiada Anna Ejme.

„Wszystkie te placówki w szczegółach różnią się między sobą, ale łączy je brak przymusu nauki, możliwość wyboru przez dzieci uczenia się tego, czego chcą, brak podziału na klasy, a zatem brak także grup wyróżnionych ze względu na wiek. Jednym słowem, wszyscy uczniowie, także ci najmłodsi, bo w wieku przedszkolnym, traktowani są po partnersku. Szkoły demokratyczne funkcjonują na zasadzie edukacji domowej. W praktyce oznacza to, że uczęszczające do nich dzieci zapisywane są do „zwykłych” szkół, po czym wycofywane do prowadzonych metodą „domową”. Ta forma nauki wiąże się z corocznymi egzaminami sprawdzającymi wśród uczniów znajomość podstawy programowej. Ten, kto takiego egzaminu nie zda, jest zobowiązany do powrotu na kolejny rok do „zwykłej” szkoły. Następnie znów może wrócić do nauczania w systemie edukacji domowej” – wyjaśnia prezeska Atalayi.

Z dala od szkoły, ale blisko ludzi

Projekty adresowane do dzieci i młodzieży Atalaya prowadzi m.in. w bibliotekach na Ochocie oraz w domach dziecka na Woli. „To nam daje przestrzeń, w której nie musimy dostosowywać się do programu szkolnego. Tym samym dajemy młodym ludziom wolność w decydowaniu o własnym rozwoju, ale też i odpowiedzialność za wybór takiej a nie innej ścieżki” – mówi Anna Brymora, koordynatorka projektów w fundacji.

Myśl tę rozwija pani prezes: „Wspólnym mianownikiem naszych projektów jest to, że stawiamy na innowacyjną edukację. Prowadzimy edukację aktywną, bez siedzenia w ławkach. Stawiamy nie tylko na rozwój poznawczy, ale także na społeczny i emocjonalny. Z dziećmi zawieramy kontrakt: niezależnie od tego, że część z nich przyprowadzana jest przez rodziców lub opiekunów, nie muszą one uczestniczyć w proponowanych przez nas zajęciach, jeśli nie chcą. Mogą znaleźć sobie inne miejsce, zająć się tym, co je interesuje, albo zaproponować to całej grupie”.

Dziewczyny zgadzają się, że odpuszczenie kontroli daje pozytywne efekty, przynajmniej jeśli chodzi o dzieci. A co z dorosłymi, ich rodzicami czy obserwatorami stosowania tej innowacyjnej metody edukacji? Tutaj już sprawa nie jest tak jednoznaczna.. Misją Atalayi jest zmiana tradycyjnego podejścia do edukacji, jednak nie za wszelką cenę. „Nie każdy dorosły jest gotowy na taką formę edukacji, rozumiemy to i nie chcemy nikogo na siłę przekonywać” – mówi Anna Ejme.

Nie tylko dzieci

Pierwszy, już zakończony, projekt fundacji Atalaya skierowany był do przedstawicieli III sektora. Liderzy organizacji ze Śródmieścia mieli możliwość budowania swych kompetencji i umiejętności metodą coachingową. Obie Anny myślą także o warsztatach dla NGO poświęconych upowszechnianiu marketingu i narzędzi do zarządzania projektami, sprawdzających się od dawna w biznesie.

Innowacyjne metody edukacyjne Atalaya proponuje także innym dorosłym, nie tylko tym związanym z działalnością społeczną, ale np. rodzicom, studentom. W najbliższym czasie planuje uruchomienie rocznych programów rozwojowych dla przyszłych trenerów i coachów. W ofercie znajdą się także warsztaty rozwoju osobistego.

Stawiamy na rozwój!

Tak zgodnie i stanowczo twierdzą prezeska i koordynatorka w fundacji. Najbliższy cel, jaki sobie ustanowiły, to rozwój organizacji. Atalaya musi być niezależna od grantów. Działania muszą być pewne, bez względu na to, czy projekty są czy ich nie ma. Dywersyfikacja przychodów to jedno. Inny aspekt budowania zasobów to podnoszenie kompetencji na szkoleniach zewnętrznych oraz organizowanych wewnątrz samej fundacji. Jej zespół to sześć zaangażowanych w realizację misji osób, w tym wolontariusze. Pozostali współpracują przy konkretnych projektach.

Atalaya działa od niedawna, ale ma już swoją – dwuletnią – strategię. A czemu to wszystko ma służyć? „Chcemy m.in. założyć przedszkole demokratyczne, a może też i taką szkołę tutaj na Woli. W tej dzielnicy zdecydowanie brakuje takich placówek” – wyjawia Anna Ejme. Patrząc na zaangażowanie zespołu fundacji, profesjonalizm działania, można zaryzykować stwierdzenie, że w ciągu kilku lat Wola wzbogaci się o innowacyjną formę edukacji.

Krótka polemika po debacie o edukacji demokratycznej

Wczoraj odbyła się debata na temat edukacji demokratycznej. Myślę, że z tak sformułowanym zdaniem zgodziliby się wszyscy jej uczestnicy i byłaby to z dużym prawdopodobieństwem jedyna rzecz, co do której, mówiąc przewrotnie, bylibyśmy zgodni.
Edukacja demokratyczna bowiem, to przede wszystkim różnorodność, co podkreślał podczas debaty jeden z prelegentów – Andrzej Araszkiewicz, założyciel szkoły demokratycznej na warszawskich Bielanach. Nie możemy zatem mówić o dwóch takich samych szkołach – ani w Polsce, ani na świecie. Praktycy i teoretycy edukacji demokratycznej różnią się zarówno w fundamentalnych założeniach, jak i w drobnych sprawach, związanych z codziennym funkcjonowaniem szkoły, co debata dobrze pokazała.

Przede wszystkim wciąż panuje ogromna różnica w postrzeganiu i rozumieniu samej wolności. Reprezentujący wydawcę książki „Summerhill” pan Sebastian Popiel, sugerował podczas debaty nurtującą mnie rzecz, iż edukacja demokratyczna nie jest dla każdego dziecka, gdyż z jego własnych doświadczeń (czyli dzieci, które widział, między innymi z domów dziecka) wynika, iż niektóre z nich bardzo potrzebują struktury i nie odnalazłyby się w wolnej szkole. Zdziwiłam się. Wolność i struktura w ogóle się bowiem w mojej opinii nie wykluczają. Jeśli zgadzamy się, że podążanie za potrzebą dziecka jest ważne, to śmiało mogę założyć, że żadna z licznych już w Polsce szkół demokratycznych, nie odmówi dziecku struktury, gdy będzie jej potrzebowało. Więcej powiem, nie tylko nie odmówi, ale i nie odmawia – w szkołach demokratycznych też są zajęcia ze strukturą – dzieci same sobie tę strukturę potrafią zapewnić lub proszą o konkretne lekcje lub kadra proponuje jakieś zajęcia, na które dziecko może przyjść, choć rzecz jasna nie musi. Działa tak np. wspomniane już Summerhill – brytyjska, najstarsza w Europie, szkoła demokratyczna.

A co z sugestią, że edukacja demokratyczna nie jest dla wszystkich dzieci? Zgodzę się, że nie jest dla wszystkich… rodziców. Ale to temat na oddzielny wpis. Ciężko mi sobie jednak wyobrazić dziecko, któremu nie służyłoby obdarzenie szacunkiem i podmiotowością, czy przebywanie w stymulującym i ciekawym środowisku, w którym jest miejsce na wyrażanie swoich potrzeb i szukanie sposobów ich realizacji. Pan Popiel przytoczył przykład dzieci w domach dziecka i wtedy już wiedziałam, że popełnię ten wpis.
Dzieci w domach dziecka mierzą się z wieloma wyzwaniami i problemami, wśród których deficyt miłości i sieroctwo społeczne można uznać za szczególnie dotkliwe. Żeby nie pisać wyłącznie o swoich odczuciach, iż właśnie dla tych dzieci środowisko pełne szacunku, uważności na emocje i potrzeby, jest wyjątkowo służące, a budowanie społeczności jest nieodłącznym elementem codzienności szkół demokratycznych, przywołam tu pewnego pedagoga, pisarza i działacza społecznego, Henryka Goldszmita, który już w początkach XX wieku dostrzegł potrzebę emancypacji dziecka i poszanowania jego praw i postanowił założyć Dom Sierot, w którym poprzez pracę z mieszkającymi tam dziećmi, rozwijał swoje innowacyjne jak na tamte czasy podejście oparte na partnerstwie, wzajemnym szacunku i samostanowieniu dziecka. Dziś mówimy o nim, że jest prekursorem edukacji demokratycznej w Polsce, znanym lepiej pod swoim pseudonimem jako Janusz Korczak.

Na dziś wystarczy polemiki, będzie jeszcze z pewnością wiele okazji do dyskusji. Podczas debaty poruszane były również tematy odpowiedzialności za naukę, a także kwestie systemowe – z jednej strony powstają szkoły demokratyczne jako alternatywa do szkół mainstreamowych, z drugiej – podejmowane są również działania, mające na celu poprawę jakości edukacji w tradycyjnym szkolnictwie. „Naszym zadaniem jest inspirować szkoły mainstreamowe” stwierdził pan Wojciech Eichelberger, a zatem inspirujmy – spotykajmy się, rozmawiajmy, podejmujmy polemikę. Niewątpliwie istnieje ogromna tego potrzeba. Ruch edukacji demokratycznej rozwija się w Polsce coraz szybciej, goniąc inne kraje takie jak Niemcy, Japonia, USA czy Izrael. Pod wspólnym mianownikiem, jakim jest podmiotowe i pełne szacunku, równoprawne traktowanie wszystkich członków społeczności szkolnej, powołane do życia zostają kolejne placówki demokratyczne, co sprawia rzecz jasna, że pytań przybywa, ciekawość rośnie, a spotkania takie jak wczorajsza debata, nie tylko inspirują i pobudzają do myślenia, ale również odpowiadają na rosnącą potrzebę dialogu w zmianie, jaka odbywa się w systemie edukacji na naszych oczach.

Anna Ejme
prezes Fundacji Atalaya

Debata pt. Szkoła Wolnych Ludzi odbyła się 23.03.2015 roku w kawiarni PAŃSTWOMIASTO w Warszawie. Organizatorem była Fundacja Bullerbyn, prowadzącą dziennikarka TOK FM Aleksandra Pezda, a jej rozmówcami Wojciech Eichelberger, Marianna Kłosińska, Andrzej Araszkiewicz oraz Sebastian Popiel.

Logotyp i księga znaku Fundacji Atalaya

Księga znaku – pobierz plik PDF

logotyp - podstawowy_RGB_do internetu_pion1. Logotyp transparentny – wersja pionowa

Pobierz wersję PNG – RGB

Pobierz wersję JPG – CMYK

Pobierz wersję PDF

 

 

 

logotypy podstawowy_RGB_do internetu_poziom2. Logotyp transparentny – wersja pozioma

Pobierz wersję PNG – RGB

Pobierz wersję JPG – CMYK

Pobierz wersję PDF

 

 

logotyp - podstawowy-czarne-tlo_RGB_do internetu_pion3. Logotyp na czarnym tle – wersja pionowa

Pobierz wersję PNG – RGB

Pobierz wersję JPG – CMYK

Pobierz wersję PDF

 

 

logotypy-podstawowy-czarne-tlo_RGB_do internetu_poziom4. Logotyp na czarnym tle – wersja pozioma

Pobierz wersję PNG – RGB

Pobierz wersję JPG – CMYK

Pobierz wersję PDF

Nasz statut

STATUT FUNDACJI ATALAYA

ROZDZIAŁ I
POSTANOWIENIA OGÓLNE

§1

  1. Fundacja pod nazwą Fundacja Atalaya zwana dalej Fundacją, ustanowiona przez Annę Ejme, zwaną dalej Fundatorem, aktem notarialnym sporządzonym przez notariusza Jolantę Gardocką w Kancelarii Notarialnej w Warszawie, przy ul. Łuckiej 2/4/6 lok. 37 w dniu 09 września 2014 roku.
  2. Fundacja prowadzi działalność na podstawie przepisów prawa polskiego, w szczególności ustawy z dnia 6 kwietnia 1994 r. o fundacjach oraz postanowień niniejszego statutu.
  3. Fundacja jest apolityczna i nie jest związana z żadnym wyznaniem.

§2

Fundacja ma osobowość prawną.

§3

Czas trwania Fundacji jest nieograniczony.

§4

Siedzibą fundacji jest miasto stołeczne Warszawa.

§5

  1. Fundacja używa pieczęci z nazwą Fundacji. Pieczęć może ponadto zwierać znak Fundacji.
  2. Fundacja może posługiwać się charakterystycznymi znakami audiowizualnymi,
    w szczególności zaś znakiem graficznym.

§6

  1. Terenem działalności Fundacji jest obszar Rzeczpospolitej Polskiej, przy czym w zakresie niezbędnym dla właściwego realizowania celów może ona prowadzić działalność także poza granicami Rzeczpospolitej Polskiej.
  2. Fundacja może dla celów współpracy z zagranicą posługiwać się tłumaczeniem nazwy
    w wybranych językach obcych.

§7

Fundacja może ustanawiać odznaki, medale honorowe i przyznawać je wraz z innymi nagrodami i wyróżnieniami, osobom fizycznym i prawnym zasłużonym dla fundacji.

§8

Ministrem właściwym ze względu na cele Fundacji jest minister właściwy do spraw edukacji.

ROZDZIAŁ II
CELE I ZASADY DZIAŁANIA FUNDACJI

§9

Fundacja została powołana w celu:

  1. inicjowania i wspierania działalności edukacyjnej, oświatowej, szkoleniowej, profilaktycznej, terapeutycznej, wychowawczej i doradczej,
  2. upowszechniania idei rozwoju przez całe życie,
  3. uruchamiania procesów służących zwiększaniu zaangażowania dzieci, młodzieży i dorosłych w proces edukacji,
  4. wspierania nauki, sztuki, kultury i ochrony środowiska,
  5. rozwijania postaw nastawionych na aktywne współdziałanie w społeczeństwie,
  6. inicjowania działań służących rozwojowi umiejętności społecznych i zawodowych oraz kształtowaniu przedsiębiorczości i odpowiedzialności za własny rozwój.

§10

Fundacja realizuje cele określone w § 9 poprzez prowadzenie działalności nieodpłatnej w zakresie:

  1. Organizowania warsztatów, kursów, szkoleń, spotkań, wykładów, sesji coachingowych, terapii i doradztwa w obszarach tematycznych związanych z celami Fundacji,
  2. Organizowania konferencji naukowych i popularno-naukowych, paneli dyskusyjnych, seminariów, targów, konkursów, wystaw, imprez i obozów edukacyjnych dla realizacji celów Fundacji,
  3. Promocji innowacyjnych metod i nowych technologii w edukacji,
  4. Organizowania akcji medialnych (akcji i kampanii społecznych),
  5. Badania i analizy aktualnych trendów edukacyjnych,
  6. Działalności wydawniczej,
  7. Działalności charytatywnej i dobroczynnej,
  8. Wspierania działań i inicjatyw służących poprawie jakości życia w społeczeństwie oraz ochronie zdrowia fizycznego i psychicznego,
  9. Organizowania wymiany międzynarodowej i działań na rzecz integracji europejskiej oraz nawiązywania współpracy z partnerami zagranicznymi dla realizacji celów Fundacji,
  10. Działalności wspomagającej rozwój przedsiębiorczości,
  11. Współpracy z władzami samorządowymi, rządowymi, organizacjami pozarządowymi i innymi podmiotami dla realizacji celów statutowych Fundacji,
  12. Promocji i organizacji wolontariatu.

§11

Dla osiągnięcia swych celów Fundacja może wspierać działalność innych osób i instytucji zbieżną z jej celami.

ROZDZIAŁ III
MAJĄTEK FUNDACJI

§12

  1. Majątek Fundacji stanowi jej fundusz założycielski w kwocie 20.000 złotych (dwudziestu tysięcy złotych) oraz inne mienie nabyte przez Fundację w trakcie jej działalności, z czego na działalność gospodarczą ze środków funduszu założycielskiego przeznaczona zostaje kwota 3.000,- (trzech tysięcy) złotych.
  2. Dochody Fundacji mogą pochodzić z:
  3. darowizn, spadków, zapisów,
  4. dotacji i subwencji oraz grantów,
  5. odsetek bankowych,
  6. dochodów ze zbiórek i imprez publicznych,
  7. dochodów z majątku Fundacji,
  8. dochodów z prowadzonej przez Fundację działalności gospodarczej.
  9. Dochody Fundacji mogą być przeznaczone wyłącznie na realizację celów statutowych.
  10. Dochód z działalności gospodarczej Fundacji służy wyłącznie realizacji celów statutowych i nie może być przeznaczony do podziału między jej członków.
  11. Zarząd Fundacji może postanowić o utworzeniu z dochodów Fundacji funduszu rezerwowego, z którego będą pokrywane wydatki Fundacji w dalszych latach jej funkcjonowania. Wysokość potrąceń dokonywanych na fundusz rezerwowy oraz jego wysokość określa Zarząd Fundacji, kierując się koniecznością zapewnienia ciągłości pracy Fundacji.

§13

  1. Dochody pochodzące z dotacji, subwencji, darowizn, spadków i zapisów mogą być użyte na realizację celów Fundacji tylko z poszanowaniem woli spadkobierców lub donatorów.
  2. W sprawach przyjęcia darowizn i dziedziczenia oświadczenia wymagane przepisami prawa składa Zarząd Fundacji.

§14

W przypadku powołania Fundacji do dziedziczenia Zarząd Fundacji składa oświadczenie o przyjęciu spadku z dobrodziejstwem inwentarza, ale tylko wówczas, gdy w chwili składania tego oświadczenia jest oczywiste, że stan czynny spadku przewyższa długi spadkowe.

§15

Fundacja prowadzi gospodarkę finansową i rachunkowość według zasad obowiązujących osoby prawne.

§16

Fundacja nie ma prawa podejmowania działań polegających na:

  1. udzielaniu pożyczek lub zabezpieczaniu zobowiązań majątkiem Fundacji w stosunku do członków Rady Fundacji, członków Zarządu Fundacji lub pracowników Fundacji oraz osób, z którymi członkowie Rady Fundacji, Zarządu Fundacji lub pracownicy Fundacji pozostają w związku małżeńskim, we wspólnym pożyciu albo w stosunku pokrewieństwa lub powinowactwa w linii prostej, pokrewieństwa lub powinowactwa w linii bocznej do drugiego stopnia albo są związani z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli zwane dalej „osobami bliskimi”,
  2. przekazywaniu majątku Fundacji na rzecz członków Rady Fundacji, członków Zarządu Fundacji lub pracowników Fundacji oraz ich osób bliskich, na zasadach innych niż w stosunku do osób trzecich, w szczególności, jeżeli przekazanie to następuje bezpłatnie lub na preferencyjnych warunkach,
  3. wykorzystywaniu majątku na rzecz członków Rady Fundacji, członków Zarządu Fundacji lub pracowników Fundacji oraz ich osób bliskich na zasadach innych niż w stosunku do osób trzecich chyba, że to wykorzystanie bezpośrednio wynika z celu statutowego Fundacji Atalaya,
  4. zakupie towarów lub usług od podmiotów, w których uczestniczą członkowie Rady Fundacji, członkowie Zarządu Fundacji lub pracownicy Fundacji oraz ich osoby bliskie, na zasadach innych niż w stosunku do osób trzecich lub po cenach wyższych niż rynkowe.

ROZDZIAŁ IV
DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZA

§17

Fundacja może prowadzić działalność gospodarczą na ogólnych zasadach określonych
w odrębnych przepisach, w rozmiarach służących wyłącznie realizacji jej celów statutowych,
w następujących dziedzinach, zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności:

Działalność wiodąca – pozostałe pozaszkolne formy edukacji, gdzie indziej nie sklasyfikowane (85.59.B),

Pozostałe formy działalności:

  1. edukacja (85),
  2. działalność wydawnicza (58),
  3. działalność związana z produkcją filmów, nagrań video, programów telewizyjnych, nagrań dźwiękowych i muzycznych (59),
  4. działalność związana z oprogramowaniem i doradztwem w zakresie informatyki oraz działalność powiązana (62),
  5. działalność usługowa w zakresie informacji (63),
  6. działalność związana z obsługą rynku nieruchomości (68),
  7. działalność firm centralnych (Head Offices); doradztwo związane z zarządzaniem (70),
  8. badania naukowe i prace rozwojowe (72),
  9. działalność twórcza związana z kulturą i rozrywką (90),
  10. reklama, badanie rynku i opinii publicznej (73),
  11. pozostała działalność profesjonalna, naukowa i techniczna (74)
  12. działalność związana z zatrudnieniem (78),
  13. działalność organizatorów turystyki, pośredników i agentów turystycznych oraz pozostała działalność usługowa w zakresie rezerwacji i działalności z nią związane (79),
  14. działalność związana z administracyjną obsługą biura i pozostałą działalność wspomagająca prowadzenie działalności gospodarczej (82)
  15. opieka zdrowotna (86),
  16. działalność organizacji członkowskich (94),
  17. handel detaliczny, z wyłączeniem handlu detalicznego pojazdami samochodowymi (47).

ROZDZIAŁ V
ORGANY FUNDACJI

§18

Organami Fundacji są:

  1. Rada Fundacji, zwana dalej Radą,
  2. Zarząd Fundacji, zwany dalej Zarządem.

Rada Fundacji

§19

  1. Rada jest organem o uprawnieniach inicjatywnych, nadzorczych i kontrolnych nad działalnością Fundacji.
  2. Rada składa się od trzech do pięciu członków, w tym Przewodniczącego Rady. Członków pierwszego składu Rady powołuje Fundator. Następnych członków Rady na miejsce osób, które przestały pełnić tę funkcję lub dla rozszerzenia składu Rady, powołuje swą decyzją Rada.
  3. Członkowie Rady Fundacji:
  4. nie mogą być członkami Zarządu Fundacji ani pozostawać z członkami Zarządu Fundacji w związku małżeńskim, we wspólnym pożyciu, w stosunku pokrewieństwa, powinowactwa lub podległości służbowej,
  5. nie mogą być skazani prawomocnym wyrokiem za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego lub przestępstwo skarbowe,
  6. mogą otrzymywać z tytułu pełnienia funkcji członka Rady Fundacji jedynie zwrot uzasadnionych kosztów udziału w posiedzeniach Rady Fundacji.
  7. W szczególnie uzasadnionych przypadkach odwołanie członka Rady i przez to pozbawienie go członkostwa w Radzie, może nastąpić w wyniku uchwały podjętej jednogłośnie przez pozostałych członków Rady.
  8. Członkostwo w Radzie ustaje w przypadku pisemnej rezygnacji z członkostwa lub śmierci członka Rady.
  9. Nie można łączyć członkostwa w Radzie z pełnieniem funkcji w Zarządzie.
  10. W razie powołania członka Rady, za jego zgodą, do Zarządu – członkostwo takiej osoby w Radzie ulega zawieszeniu, odpowiednio na czas pełnienia funkcji.
  11. Rada wybiera ze swego grona Przewodniczącego Rady. Przewodniczący Rady kieruje pracami Rady oraz zwołuje i przewodniczy zebraniom Rady.

§20

  1. Rada zbiera się co najmniej raz w roku.
  2. Radę zwołuje Przewodniczący Rady z własnej inicjatywy albo na wniosek Zarządu lub Fundatora, zgłoszony na piśmie.
  3. Rada podejmuje decyzje w formie uchwał – zwykłą większością głosów przy obecności co najmniej połowy jej członków, a w razie równej liczby głosów decyduje głos Przewodniczącego.

§21

Do kompetencji Rady należy:

  1. Sprawowanie nadzoru nad bieżącą działalnością Fundacji, w szczególności nad działalnością Zarządu,
  2. Powoływanie i odwoływanie Prezesa Zarządu i członków Zarządu, z zastrzeżeniem § 23 ust. 1,
  3. Zatwierdzanie rocznych i długoterminowych planów działalności Fundacji,
  4. Rozpatrywanie i zatwierdzanie corocznych sprawozdań i udzielanie członkom Zarządu absolutorium,
  5. Określanie wysokości wynagrodzenia członków Zarządu,
  6. Podejmowanie na wniosek Zarządu decyzji o połączeniu z inną Fundacją lub o likwidacji Fundacji.

§22

Rada w celu wykonania swych zadań jest uprawniona do:

  1. żądania od Zarządu przedstawienia wszelkich dokumentów dotyczących działalności Fundacji,
  2. dokonywania rewizji majątku oraz kontroli finansowej Fundacji.

Zarząd Fundacji

§23

  1. Zarząd składa się od jednego do trzech członków w tym prezesa Zarządu, powoływanych przez Radę na trzyletnią kadencję. Pierwszy Zarząd powołuje Fundator.
  2. Funkcję członka Zarządu można pełnić przez więcej niż jedną kadencję.
  3. Członkowie Zarządu mogą pozostawać z Fundacją w stosunku pracy.
  4. Członkowie Zarządu mogą otrzymywać wynagrodzenie z tytułu pełnienia swoich funkcji.
  5. Wynagrodzenie członków Zarządu określa uchwała Rady.
  6. Członkostwo w Zarządzie ustaje na skutek:
  7. złożenia pisemnej rezygnacji na ręce Rady,
  8. utraty praw obywatelskich na skutek skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo popełnione z winy umyślnej,
  9. odwołania przez Radę,
  10. śmierci członka Zarządu.
  11. Poszczególni członkowie Zarządu mogą być odwołani przez Radę przed upływem kadencji w drodze uchwały podjętej jednomyślnie przez wszystkich członków Rady w przypadku:
  12. nienależytego wypełniania funkcji członka Zarządu,
  13. podjęcia pracy, której charakter uniemożliwia należyte wykonywanie funkcji członka Zarządu,
  14. istotnego naruszenia postanowień statutu,
  15. choroby, ułomności lub utraty sił – powodujących trwałą niezdolność do sprawowania funkcji.

§24

  1. Do kompetencji Zarządu należą wszystkie sprawy związanie z funkcjonowaniem Fundacji z zastrzeżeniem § 21:
  2. kierowanie działalnością Fundacji oraz określanie jej wewnętrznej struktury,
  3. reprezentowanie Fundacji na zewnątrz,
  4. uchwalanie rocznych planów działania Fundacji oraz planów finansowych,
  5. uchwalanie regulaminów,
  6. sprawowanie zarządu majątkiem Fundacji,
  7. ustalanie wielkości zatrudnienia i wysokości środków na wynagrodzenia pracowników Fundacji,
  8. przedstawianie Radzie planów działalności i rocznych sprawozdań z działalności Fundacji,
  9. podejmowanie decyzji we wszelkich sprawach nie przekazanych do kompetencji innych organów,
  10. przyjmowanie darowizn, spadków i zapisów, subwencji i dotacji,
  11. występowanie z wnioskiem do Rady o połączeniu z inną fundacją oraz o likwidacji Fundacji,
  12. podejmowanie decyzji w sprawie zmian statutu.
  13. Zarząd podejmuje decyzje na posiedzeniach w formie uchwał – zwykłą większością głosów, w obecności przynajmniej połowy jego członków.
  14. O posiedzeniu muszą być powiadomieni wszyscy członkowie Zarządu.
  15. Zarząd może powoływać pełnomocników do kierowania wyodrębnioną sferą spraw należących do zadań Fundacji.
  16. Zarząd co roku zobowiązany jest przedkładać Radzie roczne sprawozdanie z działalności Fundacji.

Sposób Reprezentacji

§25

Do składania oświadczeń woli w imieniu Fundacji w sprawach majątkowych i innych niż majątkowe upoważniony jest jednoosobowo każdy członek Zarządu.

Zmiana Statutu

§26

  1. Decyzje w sprawie zmian w statucie podejmuje Zarząd w drodze jednomyślnej uchwały.
  2. Zmiany statutu mogą dotyczyć celów określonych w akcie założycielskim, dla realizacji których Fundacja została powołana.

ROZDZIAŁ VI

Połączenie z inną fundacją, likwidacja Fundacji

§27

  1. Fundacja może się połączyć z inną fundacją dla efektywnego realizowania swoich celów.
  2. Połączenie z inną fundacją nie może nastąpić, jeżeli w jego wyniku mógłby ulec istotnej zmianie cel Fundacji.
  3. Decyzję o połączeniu z inną fundacją na wniosek Zarządu podejmuje Rada w drodze stosownej uchwały.

§28

Fundacja ulega likwidacji w razie osiągnięcia celów, dla których została powołana lub w razie wyczerpania się jej środków finansowych i majątku.

§29

Decyzję o likwidacji na wniosek Zarządu podejmuje Rada w drodze jednomyślnej uchwały.

§30

Środki finansowe i majątek pozostały po likwidacji Fundacji i uregulowaniu jej zobowiązań, mogą zostać przeznaczone wolą Fundatora na rzecz instytucji o zbliżonych celach oświatowych lub edukacyjnych.