+48 665 312 958
fundacja@atalaya.pl

W kontakcie – zajęcia z dramą

  • Cotygodniowe, stałe zajęcia dla grupy dzieci i młodzieży z warszawskich domów dziecka, podczas których grupa pracuje nad zdefiniowanym zagadnieniem, problemem lub wyzwaniem. Każde półtoragodzinne zajęcia mają określony cel, ustalany z uczestnikami, który wcześniej może zostać skonsultowany z wychowawcami. Ważną kwestią w dramie jest możliwość pozostawienia uczestnikom decyzyjności w zakresie zarówno formułowania celu, jak i sposobu zakończenia stworzonej podczas zajęć sytuacji. Zajęcia prowadzi zazwyczaj dwóch prowadzących, z których co najmniej jeden jest psychologiem. Poniżej prezentujemy opis samej metody wraz z fazami przebiegu pracy dramowej podczas zajęć.

    Zapytaj o ofertę


    Drama jest metodą na poznawanie świata za pomocą działania, improwizacji, wchodzenia w określone, fikcyjne role. Daje ona przestrzeń na kreowanie rzeczywistości przez osoby biorące w niej udział.

    Jest metodą kształcenia i rozwoju, która tworzy sytuacje edukacyjne angażując dzieci i młodzież na trzech poziomach:
    • fizycznym (aktywność ruchowa ciała, zmysły)
    • emocjonalnym (zaangażowanie uczuć)
    • intelektualnym (dyskusje, omówienia, podsumowanie, uaktywnienie wiedzy uczestnika)

    Przebieg zajęć dramowych można zamknąć w poniższym schemacie, pamiętając o tym, iż praca metodą dramy często łączy się z innymi metodami pracy i jest nimi przeplatana.

    I. Faza wstępna

    a) Ćwiczenia rozluźniające i koncentrujące
    Cele: zmniejszenie napięcia fizycznego i psychicznego uczniów, skupienie uwagi. Przykładowe techniki: zamykanie w stop-klatce pojęć podawanych przez prowadzącego, wizualizacja tekstu czytanego, napinanie i rozluźnianie mięśni.

    b) Materiał źródłowy i odpowiedź na niego
    Prezentacja materiału przez prowadzącego (np. zdjęcia, teksty, przedmioty, dźwięki i inne) i odpowiedź uczestnika. Przykładowe techniki: rzeźba, niedokończone materiały, krąg życia, rola na ścianie.

    c) Sformułowanie problemu
    Problem może albo wyłonić się z odpowiedzi uczestników na materiał źródłowy albo zostać sformułowany przez prowadzącego. Ma charakter otwarty, tzn. w kolejnym etapie wytwarzane będą liczne rozwiązania.

    II. Faza zasadnicza

    a) Działania w kontekście
    Uczestnicy działają w rolach, w określonej fikcyjnej sytuacji. Przydatne techniki to takie, które kładą nacisk na przedstawienie i rozwój fabuły, np. podsłuchane rozmowy, gorące krzesło, sytuacje symulowane. Celem działań jest próba rozwiązania problemów.

    b) Generowanie znaczeń i rozwiązywanie problemów
    W tym etapie następuje pogłębienie myślenia twórczego w celu wyjścia poza schematy działania i myślenia określone w poprzedniej fazie i doprowadzenie do tworzenia nowych znaczeń. Przydatne techniki: skrót, gest, pantomima, metamorfozy, analogia itp.

    III. Zakończenie – ocena procesu i efektów dramy

    • rozwój umiejętności wyrażania siebie, pewności siebie, poczucia własnej wartości
    • rozwój wyobraźni i wrażliwości
    • zdobywanie wiedzy o sobie, lepsze rozumienie siebie
    • możliwość spojrzenia na środowisko społeczne, lepszego zrozumienia jego zjawisk
    • rozwój komunikacji, empatii, umiejętności rozwiązywania problemów
    • zdobywanie wiedzy o świecie, o innych ludziach, lepsze rozumienie świata